ŞEİR DEYİLMİ
Məndən təzə şeir xəbər alan dost,
Bəs yazın gəlməsi şeir deyilmi?!
Gəzməyə çıxanda – çölün, çəmənin
Üzünə gülməsi şeir deyilmi?!
Yenə gözüm qalıb bağçada, bağda,
Min-min gül açıldı aranda, dağda.
Eyvana əyilən çarpaz budaqda
Bülbülün nəğməsi şeir deyilmi?!
Seyr elə hüsnünü göydə durnanın.
Qayada kəkliyin, göldə sonanın.
Aynabənd otaqda gəlin anamın
Şirin laylay səsi şeir deyilmi?!
Dərədə moruq dər, döşdə çiyələk.
Gah yağış xoş gəlir, gah sərin külək.
Yaş ötür, doymayır dünyadan ürək, –
Yaşamaq həvəsi şeir deyilmi?!
Kim deyir şeirin meydanı dardır?
Sonu görünməyən bir ilk bahardır.
Neçə ki, həyat var şeir də vardır,-
Həyatın nəfəsi şeir deyilmi?!
SÖYLƏ, YADINDAMI
Söylə yadındamı o axşam çağı?..
Dinməyən mən oldum, dinən sən oldun.
İlk eşqin ocağı alovlanmamış
Sönməyən mən oldum, sönən sən oldun
Doymamış sabahın tər nəfəsindən,
Sevdalı quşların təranəsindən,
Sözündən, əhdindən, iradəsindən
Dönməyən mən oldum, dönən sən oldun.
Pozuldu ilqarın, dəyişdi andın,
Torpaqda alışıb havada yandın.
Axır gözlərinlə görüb inandın
Enməyən mən oldum, enən sən oldun.
***
Hər kəs bir sükutun yarır bağrını.
Hər mahnı könüldə bir hiss oyadır.
Hər çiçək torpaqda təzə bir naxış.
Qara bir boyadır,ağ bir boyadır.
Dəyişir yerini aylar,fəsillər.
Fəsillər yurdunda yeni nəsillər.
Ötür qərinələr,keçir əsrlər.
Yenə çeşmə-çeşmə,dərya-dəryadır.
Sıxlaşır getdikcə saçlarımda dən.
Baxışımda bulud,gülüşümdə cən.
Axı necə deyim:-Əbədiyəm mən.
Həqiqət-həqiqət,xülya-xülyadır.
Ey qartar,zirvədə möhkəm uç yenə.
Ey çəmən,süfrəni geniş aç yenə.
Ey günəş,varlığa şəfəq saç yenə.
Mən oldum-olmadım dünya dünyadır.
